بیماری اختلال خود ایمنی

بدن انسان بهشتی برای زندگی است. بیشتر شبیه یک کشور مرفه است که تمام طول عمر و تک تک لحظات آن مستعد حمله است. بدن ما انسانها از دنیای بیرون تحت حمله است. باکتریها، میکروبها، سموم و انگلها، روشهای خاص خودشان را برای حمله به بدن انسان دارند. خوشبختانه بدن ما با ارتش پیشرفته خودش روشهایی برای دفاع از خودش دارد. در ادامه با مجله شینسل همراه باشید.

سیستم ایمنی

سیستم ایمنی مثل یک ارتش تنوع زیادی دارد و سرشار از جنگجویان متخصص در توانایی مقابله با حمله. در هر کجای بدن انسان ممکن است حمله رخ بدهد. در خط مقدم نبرد، پوست شما مهار کننده بین حمله خارجی و اندامهای حیاتی حساس در داخل را فراهم میکند. برای مقابله با مهاجم‌ها که آنتی ‌ژن نامیده میشوند، سیستم ایمنی از سلولهای انبار مهمات جنگی استفاده میکند. چیزهایی که همگی با هم کار میکنند تا از بیماری جلوگیری بشود. سلولهای دندریتیک، آنتی‌ژنها را اسیر میکنند و آنها را به سلولهای T تحویل میدهند.

سلولهای T مهمترین سلولهای سیستم ایمنی هستند. آنها میتوانند میکرو‌ ارگانیسمهای عامل بیماری را تشخیص بدهند و بقیه سلولهای سیستم ایمنی را به صف کنند تا به مهاجمها حمله کنند یا خودشان آنها را از بین ببرند.سلولهای B آنتی بادی (anty-body) تولید میکنند. موادی که برای حمله به آنتی‌ژنهای خاص خودشان طراحی میشوند. فاگوسیتها مثل هیولاهای بسیار گرسنه برای سیستم ایمنی کار میکنند. سلولهای بزرگی که آنتی‌ژنها را میخورند و کارشان اسیر کردن و خوردن میکروبها و بقیه چیزهای غریبه است. یک سیستم ایمنی سالم بیشتر اوقات بدن را عاری از بیماری نگه میدارد. شناخت حمله‌های مضر خارجی و استفاده از سپاه سلولی برای حمله به آنتی‌ژنهای باعث بیماری.

اما سیستم ایمنی به درستی کار نمیکند. و به جای حمله کردن به آنتی‌ژنهای خطرناک مزاحم اشتباها به خود سلولهای بدن حمله میکند. به این گل به خودی، اختلال خود ایمنی میگویند. در یک اختلال خود ایمنی سیستم ایمنی جهت مقابله با سلولها و بافتهای خودش، شروع میکند به تولید سلولهای T و آنتی بادیها. در نتیجه سلولها و بافتهای سالم نابود میشوند و از بدن فرد خارج میشوند. و بدن فرد دیگر قادر به انجام عملکردهای مهم نیست. کسی نمیداند که دقیقا چرا و به چگونه اختلال خود ایمنی به وجود می‌آید. ولی عوامل موثر شامل ژنتیک و شرایط محیطی میتوانند باعث این اختلال بشوند. برخی از محرکهای محیطی شناخته شده شامل داروها، ویروسها، باکتریها، غذاها، آلاینده‌ها، هورمونها و استرس هستند.

صدها اختلال خود ایمنی شناخته شده وجود دارد که تقریبا به هر قسمت بدن میتوانند آسیب بزنند. ولی بعضی از آنها که بیشتر شیوع دارند شامل موارد زیر هستند:

۱. دیابت نوع ۱
2. روماتیسم مفصلی
3. پسوریازیس و آرتریت پسوریاتیک
4. ام‌اس
5. لوپوس منتشر
6. بیماری التهابی روده
7. بیماری آدیسون
8. بیماری گِرِیوْز
9. سندروم شوگِرن
10. تیروئیدیت هاشیموتو
11. میاستنی گراویس
12. التهاب رگ
13. کم‌خونی پرنیشیوز
14. بیماری سلیاک
15. گیلن باره
و …….

امیدوارم که هرگز به این عارضه دچار نشوید و همیشه سالم و سلامت باشید.